Zou ik, ja? De verleiding is groot. Er is niemand die me kan verklikken. Van een baby van vier maanden heb ik nu eenmaal niet veel te vrezen. Ja, ik ga ervoor. Ik open Spotify, ga naar de zoekfunctie en geef in Cé … l … i … Neen, dit gaat erover. Ik sluit de muziekapp en laat de radio gewoon verder spelen.
Och, wie zal het weten? Nogmaals: de enige getuige is een baby van zeventien weken die nog niet kan praten. Opnieuw naar Spotify, ik typ nu snel 'Céline' in het zoekveld … Ik sluit de app vervolgens opnieuw om die dan onmiddellijk weer te openen. Mijn vingers glijden over het scherm, ik raak het aan en in het zoekveld verschijnt 'Céline Dion'.
Weer die twijfels, schaamte ook. Opnieuw een druk op de homeknop. Dit gaat erover. Toch? TOCH? Neen? Ik herhaal: alleen dochterlief is erbij, een baby van zeventien weken die nog niet kan praten en die overigens een dut doet. Oké, weer dat scherm aanraken daar waar het groen-zwarte icoontje staat. 'Céline Dion Christmas.' Yup, ik ga ervoor. Zo’n dertien weken op voorhand. Te Vroeg? Ja? Toch? Maar de supermarkt ligt al vol adventskalenders en ander winters snoepgoed … Het grijze weer en de dalende temperaturen voelen bovendien echt winters aan. Ja, zoals op warme Belgische winterdagen (die met de klimaatverandering niet zo uitzonderlijk meer zijn).
Uiteindelijk druk ik op play, ik laat me gaan. Guilty pleasure op 25 september 2019. 'Shhhh, niet te luid meezingen,' zeg ik tegen mezelf. 'Seffens wordt de sleeping cutie nog wakker.' Then again, jong geleerd …
No comments:
Post a Comment