 |
| winter wonderland in our "backyard" |
Beste Koning Winter,
Graag wou ik je bedanken
voor je komst. Mogelijk is niet iedereen het er over eens, maar wat mij
betreft: mijn geluk kon haast niet op toen je er eindelijk was zo’n twee weken
geleden.
Al een tijdje had ik op je
zitten wachten en even leek je in aantocht te zijn, begin december. Helaas,
even snel als je kwam verdween je weer – van er niet echt te zijn geweest
eigenlijk.
Een dikke maand later, en
in feite een paar weken te laat: je aanwezigheid met Kerstmis en Nieuwjaar zou
menig mens gelukkig hebben gemaakt, denk ik – was je terug van weggeweest. Deze
keer echt en net op tijd ook, want we hadden je nodig. De natuur begon stilaan
op hol te slaan. Van citroenvlinders en egels tot eekhoorns, bladknoppen en
(overstekende) padden: allemaal kwamen ze tevoorschijn. Te vroeg weliswaar,
maar mogelijk dachten ze dat de lente al in (winter)land was. Toen ze je
voelden aankomen zullen ze zich wel terug hebben verscholen, is te hopen. In
het winterse landschap (dat we vandaag mogelijk voor de laatste keer zullen aanschouwen: als we de weerberichten mogen geloven begint morgen “de dooi”) heb
ik geen van alle nog gezien in elk geval.
Nu denk ik dat het tijd is
voor jou om weer heen te gaan, liefste Koning Winter, en om stilaan lente en
daarna zomer aan de beurt te laten. Krijg alstublieft geen foute ideeën, en ik
herhaal: je was meer dan welkom en nodig. Ik heb dan ook van je genoten, van de
koude die door mijn jas en tiendubbele laag kleren probeerde te dringen maar er
niet in slaagde, van het “winter wonderland” waarin ik me plots bevond en van
de gezelligheid die in de lucht hing. Iets minder heb ik genoten van de
gesprongen lippen, uitgedroogde handen en het feit dat de verwarming haast
non-stop aan moest blijven staan.
Enfin, ik laat je nu dus
gaan en hoop op een (niet te spoedig) weerzien zo ergens aan het einde van het
jaar, bijvoorbeeld. Tot dan wens ik je veel rust toe en tijd om zalig niets te doen
- het vele werk van de afgelopen weken was mogelijk vermoeiend en aan vakantie
ben je nu meer dan toe, veronderstel ik. Hoe dan ook, binnen elf maanden geef
ik je maar al te graag een warme welkom. Even warm als de vaarwel die ik je nu
met veel plezier schenk.
Groetjes,
Elle B.
