Ik helaas nog niet, maar wat nog niet is kan nog komen. Een eerste stap in die richting was stof kiezen. Stof voor een rok, want dat zou mijn eerste creatie worden. Het leek mij het eenvoudigste om te maken maar dat bleek toch niet het geval. (Vooral niet voor iemand met twee linkerhanden.)
Het patroon overtekenen en
de stof knippen ging nog vlot; het aaneenstikken van de “onderdelen” was een
ander paar mouwen. Gelukkig was daar weer die alleskunnende moeder om het
stikken in goede banen (rechte naden, eigenlijk) te leiden. Kwestie van een
draagbare rok te bekomen aan het eind van de dag.
Na een dag werken was m’n
garderobe ook effectief bijna een rok rijker. Wat ons (want, ja: ook hier zal
la madre weer ingeschakeld worden) nu nog rest is de afwerking: omzomen,
voeringstof bevestigen en een ritssluiting plaatsen. Dat ik dit niet zelf doe
snap je zeker wel: het zijn dan ook dingen voor pro’s met een linker- en
rechterhand. Iets wat je van mij overigens (nog) niet kan zeggen. Tijdens m’n eerste
naailes liep ik namelijk wat “blessures” op: een paar vingerprikken, waaronder
twee door blokkering onder de naald van de machine (auw!). Bij één prik
belandde de naald zelfs in m’n nagelrand (dubbele auw, dus).
Enfin, om het naaien beter onder de knie te krijgen waag ik me de komende weken aan wat kussens en kerstzakjes. Hoe dat verloopt lees je later. Tenminste, als m’n vingers niet nog meer doorprikt worden tijdens de naaiwerkzaamheden, want dat zou wel wat bloghinder kunnen veroorzaken. (Omdat typen met vingerwonden nu eenmaal niet zo vlot gaat.)
No comments:
Post a Comment