voeten in bloemetjes

Sommige dagen wil ik m'n voeten in de bloemetjes zetten. Niet door in gras te stappen of met een pedicure-sessie, maar met schoeisel voorzien van bloemen. Helaas heeft dat soort "in de bloemetjes zetten" niets te maken met voetverwennerij en kriebelend gras tussen de tenen. Integendeel, het gaat gepaard met puur lijden: hoe mooi de bloemschoenen ook zijn, het zijn marteltuigen die m'n tenen samendrukken en een schokgolf van pijn veroorzaken bij iedere stap die ik zet. 

Het probleem is dat ik soms het esthetische boven comfort plaats (het oog wil ook wat, niet?). Toch heb ik geleerd uit m'n fouten (i.e. uren met prachtige martelschoenen aan m'n voeten lopen (strompelen eigenlijk) en enorm afzien) en ben ik de afgelopen jaren slim op zoek gegaan naar nieuwe schoenen. Helaas kan ik het af en toe niet laten om "wolf-in-schapenvacht-schoenen" te kopen en te dragen. Als daar zijn deze paren bebloemde schoenen, die ik haast nooit draag. Doe ik het wel dan weet ik snel weer waarom ze 364 van de 365 dagen per jaar in de kast blijven staan. 

Ik zou m'n voeten wel wat vaker in de bloemetjes willen zetten (letterlijk én figuurlijk). Met deze laarzen die ik in Italië zag, moet dat wel lukken. Mooi, bebloemd en comfortabel. Een reden misschien om snel nog eens terug te gaan naar daar?