Voor binnenkort

Ik ben een planner. Dingen aan het toeval overlaten doe ik maar zelden. Daarom zou ik graag de aankoop van één van deze jassen plannen. Dit voor binnenkort als het herfst-winter wordt om dan mooi en goed ingeduffeld buiten te kunnen komen. Momenteel is dat laatste nog niet aan de orde en staat er me maar één ding te doen: genieten van de (mogelijk) laatste zomerdagen van het jaar.

Timberland

Petit Bateau

Timberland

la Rentrée

Vandaag vond die plaats. Voor mij was het de wekelijkse, waarbij ik na twee dagen weekend op maandag weer ga werken. Voor velen echter was het de jaarlijkse omwille van "back to school" na twee maanden vakantie. Met m'n nieuwe kapsel voelde ik me eigenlijk wel weer een beetje schoolganger die in het "nieuw" aan een volgend hoofdstuk begint.

Moest ik nog een kind geweest zijn en m'n outfit voor de eerste dag zelf hebben mogen kiezen, dan zou ik zeker de nodige inspiratie hebben gevonden in de Weekend Knack van vorige week. Ook bij Petit Bateau zou ik m'n gading wel kunnen vinden.

Als werkende mens hield ik het op deze rentrée bij een fleurige top in combinatie met een skinny jeans.

Haarutopie

Gisteren ging ik voor de eerste keer in m'n leven naar de kapper. Het was een spontane ingeving waar maar één nacht over geslapen is (normaal heb ik ettelijke nachten en slaapuren nodig om zulke levensbelangrijke beslissingen te nemen).

Nu moet je weten dat ik al jaren droom van Kroes-Cruz haar (lees misschien dit om beter te kunnen volgen). Helaas heb ik die hoop - voor de zoveelste keer - opgegeven. Of anders bekeken: ik heb eindelijk toegegeven dat Kroes-Cruz haar voor mij een utopie is. Wist je dat m'n haar na vier jaar haast ongeknipt te zijn geweest, en dus permanent te hebben kunnen groeien, nog steeds niet echt "lang" genoemd kon worden? Het leek (nu, en ook al ettelijke keren hiervoor) op een bepaalde lengte gewoon niet meer verder te willen.

Daarom besliste ik om er de schaar in te laten zetten -  door een professionele kapper. Echt gerust was ik er niet in hoor: nogal wat mensen klagen over hun coiffeur - die lijkt het haar altijd te kort te knippen en nooit zoals de klant het wil. Zeker omdat ik een snit wilde - nl. die van Cameron Diaz in The Holiday - was ik op het ergste voorbereid. Het is zo'n kapsel waarbij het haar vooraan iets langer is dan achteraan, om zo volume te creëren - en dat volgens mij ook grandioos kan mislukken. Het dvd-doosje van de film had ik uit veiligheid meegenomen om duidelijk te maken wat voor coupé ik op het oog had.

Et voilà: la coupe de cheveux désirée

Dat het resultaat van de knipbeurt niet identiek zou zijn aan Cameron's kapsel wist ik op voorhand, maar ik wist (en weet) ook dat de actrice (net als mij) niet voorzien is van Kroes-Cruz haar. Verre van eigenlijk. Daarom was ik zeker dat haar kapsel uit The Holiday geen utopie is voor mij. En daar ben ik alleen maar zekerder van als ik in de spiegel kijk en vaststel dat ik met een heel gelijkaardig "haartooi" rondloop.


source pic: http://www.google.be/imgres?imgurl=http://happysparkle.files.wordpress.com/2011/12/cameron-diaz-dressy.jpg&imgrefurl=http://stylepint.com/2011/12/14/the-holiday-cameron-diaz-fashion/&usg=__rjX_sqC-dsBq7QwnDXzJYAbKOeQ=&h=600&w=400&sz=43&hl=en&start=1&zoom=1&tbnid=QYFuWxOVxS74YM:&tbnh=135&tbnw=90&ei=lw1BUOKsEKKy0QWc9oD4Cg&prev=/search%3Fq%3Dcameron%2Bdiaz%2Bthe%2Bholiday%26um%3D1%26hl%3Den%26client%3Dsafari%26sa%3DN%26rls%3Den%26tbm%3Disch&um=1&itbs=1

Monday bloes

Die van mij was een effen, wit T-shirt met boothals van Petit Bateau. Kwestie van de werkweek niet met "blues" te moeten beginnen.

voeten in bloemetjes

Sommige dagen wil ik m'n voeten in de bloemetjes zetten. Niet door in gras te stappen of met een pedicure-sessie, maar met schoeisel voorzien van bloemen. Helaas heeft dat soort "in de bloemetjes zetten" niets te maken met voetverwennerij en kriebelend gras tussen de tenen. Integendeel, het gaat gepaard met puur lijden: hoe mooi de bloemschoenen ook zijn, het zijn marteltuigen die m'n tenen samendrukken en een schokgolf van pijn veroorzaken bij iedere stap die ik zet. 

Het probleem is dat ik soms het esthetische boven comfort plaats (het oog wil ook wat, niet?). Toch heb ik geleerd uit m'n fouten (i.e. uren met prachtige martelschoenen aan m'n voeten lopen (strompelen eigenlijk) en enorm afzien) en ben ik de afgelopen jaren slim op zoek gegaan naar nieuwe schoenen. Helaas kan ik het af en toe niet laten om "wolf-in-schapenvacht-schoenen" te kopen en te dragen. Als daar zijn deze paren bebloemde schoenen, die ik haast nooit draag. Doe ik het wel dan weet ik snel weer waarom ze 364 van de 365 dagen per jaar in de kast blijven staan. 

Ik zou m'n voeten wel wat vaker in de bloemetjes willen zetten (letterlijk én figuurlijk). Met deze laarzen die ik in Italië zag, moet dat wel lukken. Mooi, bebloemd en comfortabel. Een reden misschien om snel nog eens terug te gaan naar daar? 

Alsof het nog niet warm genoeg was

Ergens op den buiten ligt een klein paradijsje, ideaal voor bosfeestjes en kampvuren. Dit laatste zelfs als het kwik tot ver boven de dertig graden klimt, zoals het afgelopen weekend. De gelegenheid was een asado (i.e. een Argentijnse barbecue) bij een achternonkel (of iets van die aard). Ik ben verzot op dat soort "grilfeesten", hoewel ik zelf geen vleeseter ben: het gaat mij gewoon om de sfeer en gezelligheid die het vuur geeft. De warmte die ermee gepaard gaat had dit weekend wel weg mogen blijven.

More My Vintage

Tada: nog zo'n oud kledingstuk dat jaren ongedragen in de kast heeft rondgeslingerd (lees hier meer over dit soort vintage). Vooral op dagen als deze, als de zon heeeel hard schijnt en de temperaturen hoog oplopen, wordt het al eens uit de kast gehaald. 

Op zich is het maar een saai kleed: een recht model met een bootachtige hals. Een ceintuur geeft er wat meer vorm aan, de stof fleur (als in kleur en als in bloemengehalte).