Melancholia

when thinking about this "summertime" in Italy...

Om in te bijten!

Dat is mijn eerste reactie als ik zo'n lekkere, gevulde aardbei macaron zie.

Het is echter aangeraden om hier daad niet bij woord te voegen, want het is een plastieken exemplaar (sleutelhanger) dat waarschijnlijk minder goed smaakt dan het eruit ziet. Deze Parijs-sleutelhanger (niet alleen omwille van de macaron: er hangt ook een Eiffeltorentje aan) zal voortaan mijn handtassen mogen sieren en ze van een Parijs kantje mogen voorzien.

Gekocht bij JuDeLovesYou (concept store & Fresh art gallery), daarstraks tijdens een vluggertje Antwerpen met Le Boyfriend. Ze hadden ook nog een super leuke ketting, met een "stukje zwarte chocola"-hanger. Zag er ook uit om in te bijten ...

Mother nature at her best

Sometimes, Mother nature does crazy things. For example, making the sun rise every morning and making it "set" every evening. At these moments of the day - sunrise and sunset - Mother nature is at her best: depending on where you are, you can enjoy magnificent views.

When I was in Italy three weeks ago (oh my god, Time flies by so fast!), I enjoyed these moments. Especially sunset, in the morning (quite logical) when Le boyfriend was still asleep and I couldn't wait to get up (I'm more of a morning person than he is) because I wanted to enjoy every single minute of our summer holiday.

I tried to capture some "morning scenes" with my Olympsus camera. Unfortunately, it's an old camera and I'm not that good a photographer. This explains why the pictures are not splendid, but still, I think they're worth showing to you guys. Just because it might give you an idea of what I mean when I say "Mother nature at her best".

When do you guys think Mother nature is at her best?

Lucky we in Italy

Een paar weken geleden kondigde ik een tripje naar Como (El Lago di Como) aan, meer daarover zou nog volgen, en volgt hier.

Vriendlief boekte dus een last minuteje - een auto-hotelvakantie, half pension- terwijl ik wat poen aan het pakken was. (Dat heb ik toen, een paar weken geleden, al vermeld denk ik.) Een jaar of drie geleden zijn wij al eens op hotelvakantie geweest, en dat is toen dik tegengeslagen.

Ik keek dus met gemengde gevoelens tegen de hele vakantie aan- wacht, ik corrigeer - ik vreesde eigenlijk het ergste en had er geen sikkepit vertrouwen in. De site van het hotel, vooral de foto's daar, voorspelde anders niets dan goeds: haast als alle kamers hebben een balkon en meerzicht (!), een terras - ook met meerzicht- om te ontbijten en te dineren. Verder is er ook een zwembad (of dat meerzicht had stond niet vermeld), lounge en bar, en "free fitness". (Niet dat dat laatste echt een plus punt is voor mij, zeker niet op vakantie!) Op het web zag het er dus allemaal goed uit, maar "seeing is believing". En toen we uiteindelijk op reis vertrokken, knaagde ergens in mij toch de onzekerheid... Over dat hotel - was de beschrijving op de site wel een getrouwe weergave?- maar ook over het weer - de ene site voorspelde goed weer, de andere slecht. Bij dageraad zag de lucht er asgrijs uit, en dat bleef eigenlijk zo tijdens het grootste deel van de rit. De angst om van Belgisch zomerweer te 'genieten' tijdens onze vakantie in Italië, zat er ook goed in. Maar lucky we, want toen we de Gotthard tunnel uit waren (die 17 km lange tunnel in Zwitserland), zagen we de 'outside temperature' op het dashboard plots 10 graden de lucht ingaan. De raampjes werden naar beneden gedraaid en vriendlief maakte zelfs een tussenstop om een zomerse tenue aan te trekken. Ikzelf maakte mijn voeten vrij van de zomerbotjes, die werden vervangen door sandalen.

Het weer was goed; toch al één zorg minder! Maar de spanning over de ware aard van het hotel - dat zo mooi werd beschreven op de site - bleef nog wel hangen. Erger: de spanning liep hoog op toen we in de late namiddag het Como meer bereikten. Zeker toen Tomtom, die ons vergezelde in de wagen, aangaf aan dat we nog maar enkele kilometers moesten rijden tot de bestemming. Bij ieder dorpje dat we doorreden (en dat waren er heel wat), dachten we dat "dit of het volgende dorpje onze bestemming wel moest zijn". Uiteindelijk - mits een kleine fout van Tomtom - bereikten we 'final destination', Tremezzo. Een aantal hotels volgden elkaar op, zagen er allemaal mooi uit: in die typische Italiaanse villastijl. Ik had dus hoop, maar die ging grotendeels verloren toen we "ons" hotel - Hotel Bazzoni - zagen. Het enige hotel blijkbaar dat niet die typische Italiaanse stijl aandeed. Maar natuurlijk: echte schoonheid zit vanbinnen. Met die gedachte probeerde ik mezelf te troosten althans. Al geluk bleek uiteindelijk dat ook effectief het geval: de binnenkant van het hotel zag er veel beter uit dan de buitenkant. We hadden "a room with a view" (zoals beloofd op de site), de buffetten (vooral het ontbijtbuffet) waren ongelooflijk en daarbij hebben we vijf van de zes dagen zon gehad. De laatste dag was wat minder en toen we huiswaarts vertrokken regende het. Toen dacht ik bij mezelf: Oh we, Lucky we in Italy.